بيان سورهء فاتحة الكتاب است كه مؤلف آن را جزء منابع كتاب خود البلد الامين ( در دعا ) قرار داده است ؛ 3 ) اختصار غريب القرآن سجستانى ، تلخيص غريب القرآن سجستانى است ؛ 4 ) الوجيز فى قراءة الكتاب العزيز ، نام ديگر آن اللفظ الوجيز . . . است . در قراءات قرآن و ضبط اعراب آن ؛ 5 ) اختصار زبدة البيان ، تلخيص تفسير زبدة البيان و انسان الانسان المنتزع من مجمع البيان تأليف شيخ زين الدين عاملى نباطى كه مختصر تفسير مجمع البيان شيخ طبرسى است ؛ 6 ) اختصار جوامع الجامع طبرسى ، مختصرى است از تفسير جوامع الجامع امين الاسلام طبرسى كه در بعضى موارد افزوده‌هائى بر آن دارد ؛ 7 ) تفسير سورة الفاتحه ، در بيان تفسير و خواص آيات الفاتحة الكتاب است و غير از تأليفات ديگر مؤلف است . منابع : احياء الداثر من القرن العاشر ، 6 ؛ الاعلام ، زركلى ، 1 / 53 ؛ اعيان الشيعة ، 2 / 184 ؛ امل الآمل ، 1 / 28 ؛ ايضاح المكنون ، 1 / 192 ؛ الذريعة ، 17 / 65 ؛ روضات الجنات ، 1 / 20 ؛ رياض العلماء ، 1 / 21 ؛ كشف الظنون ، 2 / 1982 ؛ معجم الدراسات القرآنية ، 234 ؛ معجم المؤلفين ، عمر رضا كحاله ، 1 / 65 ؛ مفسران شيعه ، 137 . جامع البيان فى تفسير القرآن ، اثر معين الدين محمد ( 832 - 906 ق ) فرزند عبد الرحمن بن محمد ايجى شيرازى ، از علماى عصر خود . تفسير مورد بحث در يك جلد به زبان عربى و شيوهء كلامى و ادبى با بهره از روايات و احاديث فريقين سنى و شيعه تدوين شده است و آن شامل تمام قرآن از سورهء الحمد لغايت سورهء الناس در نوع خود بسيار محققانه و از تفسيرهاى معروف قرن دهم هجرى مىباشد . چند نسخهء خطى از اين تفسير امروزه موجود است از جمله نسخهء كتابخانهء مدرسهء باقريهء مشهد و نسخهء كتابخانهء الخديوية مصر . اين تفسير نخستين بار در لاهور به سال 1879 م به طبع رسيد سپس در حاشيهء اكليل فى استنباط